بیمارستان گرگان

 

یکی از چالش‌های اصلی پروژه، وجود نقص در مدل‌سازی سه‌بعدی معماری بود که پیش از شروع همکاری توسط تیم دیگری انجام شده بود. با توجه به پیچیدگی اصلاح مدل موجود، تصمیم گرفتیم ابتدا یکی از بخش‌های پروژه را به‌عنوان نمونه تکمیل و پس از دریافت و اعمال نظرات کارفرما، همان فرآیند را به‌عنوان الگوی توسعه سایر بخش‌ها قرار دهیم.

پروژه در ۹ بخش اصلی و به‌صورت مرحله‌ای و طبقه‌به‌طبقه پیش رفت؛ از زیرزمین آغاز شد و با هماهنگی میان دیسیپلین‌های معماری، تأسیسات مکانیکی و الکتریکی توسعه یافت. بخش سازه نیز توسط تیمی مجزا و هم‌زمان با روند پروژه پیش برده شد و هماهنگی مستمر با کارفرما، امکان اصلاح تدریجی و رسیدن به فایل نهایی را فراهم کرد.

چالش دیگر، محدودیت فضای شفت‌های تأسیساتی در بام بود. با هماهنگی میان تیم معماری و تأسیسات، فضای موردنیاز اصلاح و توسعه پیدا کرد؛ به‌گونه‌ای که الزامات فنی تأسیسات تأمین شد، بدون آنکه این تغییرات تأثیر نامطلوبی بر دید و منظر کاربران داشته باشد.

در نهایت، با تکیه بر هماهنگی میان‌رشته‌ای، مدل‌سازی مرحله‌ای و تعامل مستمر با کارفرما، نواقص مدل اولیه برطرف شد و پروژه به یک مدل یکپارچه و قابل اتکا رسید.